Başladığım her işte bir aksaklık oluyor ve yarım kalıyor. Ama bu defa farklı olacak, çünkü yazmayı seviyorum ve içimden geçenler ile bu yolda denk geldiklerimi yazacağım. Bunda dolayı da yarım kalmayacak diye hissediyorum.
Belli bir gün ve saat yazmayacağım. Her gün de yazmayabilirim hatta. Zorunlu da değilim. İçimden geldikçe yazıyor olmanın rahatlığını yaşayacağım bu defa. Haydi başlayayım madem...
Günlerdir yaşadığım hayata karşı bezginlik, stres, isteksiz hali dün zirve yapmıştı. Ne derslerimi ne de ibadetletimi yapamıyordum bir süredir zaten. Bir de buna sanırım bahar depresyonu eklendi. Yaşama amacımı kaybettim. Ta ki bugün psikologum ile konuşana kadar. Bugün sıfır noktasından, artı 1 ve daha yukarı çıkmak için harekete geçmeye karar verdim, yeniden.
1.Evvela yeniden ve daima namazımda daim olmak. İsteyerek veya istemeyerek. Günlük ilaç alıyor gibi, hastayız da iyileşmek için gereken tedavi gibi... Bu benim maneviyatımı da güçlendirecek, inanıyorum. RUHUMA GÜÇ
2.olarak da yolumda daim olmak. Daha fazla gayret, daha fazla tefekkür. Daha sık gitmek yuvaya, daha da feyzlenmek. MANEYATIMA GÜÇ.
3.olarak bilinçaltı temizliği, eski ile vedalaşma, yeniye yer açma. Tövbe ile günahlara veda. Resetlemek kendimi...
4.olarak enerji bedenimi güçlendirmek. Sizi bilmem ama, ben frekansları, boyutları, aurayı, enerjiyi kabulmediyorum. ENERJİ BEDENİ GÜÇLENDİRMEK şart..
5.olarak da fiziksel bedeni güçlendirmek tabiki. Daha sağlıklı bir beden için belki plates, belki de yoga yaparım. Aktif spor için biraz tembelim sanırım :)
Yapılacak ve öğrenilecek o kadar çok şey var ki... Ertelemek belki de hangi sıra ile yapacağımı ya da nereden başlayacağımı bilmemektendi. Belki... Ama artık biliyorum. Her zaman ve ilk olarak ve her daim önce Namaz, sonra ders ve sonra da okumak. Daha fazla ve işe yarar kitapları....
Görüşmek üzere...
Yorumlar
Yorum Gönder